Regras do mus a 8 reis

O mus nun minuto

• Cada xogador recibe 4 cartas. Antes de apostar, se os catro queren, cámbianse cartas: iso é pedir «mus».
• Cada man ten catro partes, que se chaman lances: a grande (gaña quen ten as cartas máis altas), a chica (as máis baixas), os pares (as cartas repetidas) e o xogo (sumar 31 ou máis).
• En cada lance pódense apostar pedras, que son os puntos. Se non che aceptan a aposta, levas 1 pedra no momento; se cha aceptan, resólvese ao final amosando as cartas.
• Gaña un xogo a parella que chega antes a 40 pedras.

A mesa

Catro xogadores en dúas parellas; cada compañeiro senta enfronte do outro. Úsase a baralla española de 40 cartas (sen oitos nin noves). Os paus non importan.

O xogador á dereita do que reparte é a man: fala primeiro en todo e gaña os empates. En cada man nova, a man pasa ao seguinte xogador.

Como se gaña

• Un xogo gáñase ao chegar a 40 pedras. Cóntanse con pedras e amarracos: un amarraco vale 5 pedras, así que 40 pedras son 8 amarracos.
• Unha vaca gáñase con 2 xogos (ao mellor de 3).
• A partida gáñase con 2 vacas (ao mellor de 3).

8 reis e 8 ases

O tres vale coma un rei e o dous vale coma un ás, a todos os efectos. Por iso hai 8 reis e 8 ases na baralla.

Reparto e mus

Cada xogador recibe 4 cartas. Empezando pola man, cada un di «Mus» se quere cambiar cartas, ou «Non hai mus» se quere xogar coas que ten. En canto un di «Non hai mus» (dise que «corta o mus»), empézase a apostar. Se os catro din mus, cada un descártase de 1 a 4 cartas e recibe outras tantas. Repítese ata que alguén corte.

Os catro lances

Cada man xógase en catro apostas, sempre nesta orde:

1. Grande. Gaña a man coas cartas máis altas, comparando carta a carta: rei, cabalo, sota, 7, 6, 5, 4, ás.
2. Chica. Gaña a man coas cartas máis baixas, comparando carta a carta desde a máis baixa.
3. Pares. Cada un di se leva pares. Hai tres xogadas, de menos a máis: parella (dúas iguais), medias (tres iguais) e duples (dúas parellas, ou catro iguais). Entre xogadas iguais gaña a de cartas máis altas. Só se envida se levan pares xogadores das dúas parellas.
4. Xogo. Súmanse as cartas: figuras e treses valen 10, ases e douses valen 1, e o resto o seu número. Ten xogo quen suma 31 ou máis. A orde é: 31, 32, 40, 37, 36, 35, 34 e 33. Se ninguén chega a 31, xógase ao punto: gaña quen máis sume (30 é o máximo).

Envites

Paso

Non apostas. Se todos pasan, o lance queda «en paso»: ninguén apostou e resólvese ao final.

Envido

Apostas 2 pedras (ou as que digas).

Quero

Aceptas. O apostado cóbrao ao final quen gañe o lance.

Non quero

Rexeitas. Os que envidaron cobran no acto o deixe: 1 pedra se era o primeiro envite, ou o que xa estaba aceptado se houbo subidas.

Subir

Respondes a un envite con outro maior («cinco máis»).

Órdago

Apostas o xogo enteiro. Se cho queren, amósanse as cartas e a parella que gañe ese lance gaña o xogo.

Para rexeitar un envite teñen que non querer os dous rivais; se un quere, está querido.

O reconto

Ao rematar os lances amósanse as cartas e cóbrase en orde: grande, chica, pares e xogo. En canto unha parella chega a 40, gaña o xogo aínda que queden lances por contar.

Os empates gáñaos o xogador máis próximo á man.

Sinais

Os sinais son opcionais: contra a máquina escolles se se xoga con eles, e nas salas decídeo quen crea a sala. Se se xoga con sinais, durante a man podes facer ata 2 para contarlle ao teu compañeiro o que levas. Son verdade: só podes facer os que as túas cartas cumpren. O teu compañeiro sempre os ve. Os rivais só os ven se os cazan: aparece un destello xunto a quen o fai e hai que premelo a tempo. A máquina tamén tenta cazar os teus.

Diferenzas coa mesa

• As declaracións de pares e xogo son automáticas e sempre verdadeiras.
• A primeira man de cada xogo xógase con mus normal (sen mus corrido).
• Os sinais fanse cun botón, non con xestos.

Modalidade

Regulamento Fournier, a 8 reis e 8 ases e sen 31 real: a modalidade dos torneos.